Een awardniveau is een vastgestelde trede binnen een erkenningsprogramma, zoals goud, zilver en brons, of club, cirkel en top. Dankzij niveaus kan één programma verschillende prestatieniveaus erkennen en toch één visuele identiteit over elk stuk behouden.
Waarom programma’s niveaus gebruiken
Eén enkel awardtype dwingt een binaire uitkomst af: u won of niet. Niveaus creëren een ladder, wat commercieel nuttiger is omdat meer mensen iets hebben om naar te streven en de organisatie consistente presteerders kan belonen naast uitzonderlijke.
Niveaus lossen ook een budgetprobleem op. Eén topstuk en een grotere oplage van lagere niveaus produceren kost veel minder dan van elke ontvanger een topaward maken, terwijl het hoogste niveau juist zijn status behoudt doordat er minder van zijn.
De hiërarchie zichtbaar maken
Een niveaustructuur werkt alleen als het verschil duidelijk is zonder de plaat te lezen. De gebruikelijke hefbomen zijn grootte, materiaal, gewicht en afwerking: het hoogste niveau kan hoger zijn, in metaal worden gemaakt of een met de hand aangebrachte afwerking krijgen, terwijl lagere niveaus hetzelfde silhouet in een lichter materiaal gebruiken.
De fout die u moet vermijden is drie niet-verwante awards ontwerpen. De set moet als familie lezen, zodat een ontvanger die een niveau stijgt een duidelijke progressie ziet in plaats van een ander object.
Hoe Fabit programma’s met niveaus bouwt
Fabit ontwerpt programma’s met niveaus erkenningsawards voor bedrijven vanuit één basisgeometrie en differentieert vervolgens op materiaal, hoogte en afwerking. Zo blijft het programma coherent en liggen de kosten per stuk lager dan bij het apart ontwerpen van elk niveau, en worden herhaalde edities eenvoudig. Zie onze erkenningsprogramma's voor werknemers of President’s Club-awards.
Veelgemaakte fouten bij programma’s met niveaus
De eerste fout is te veel niveaus. Voorbij drie of vier niveaus betekent de hiërarchie niets meer en kunnen ontvangers niet zien waar ze staan. De tweede is de lagere niveaus goedkoop laten voelen: als het instapniveau op een weggevertje lijkt, demotiveert het de mensen die het moest aanmoedigen. Een kleinere versie van een goed object wint van een grote versie van een slecht object.
De derde is personalisatie tot het einde laten liggen. Namen, jaartallen en cijfers moeten deel van het ontwerp zijn, zodat de tekst op een doordachte plek staat. De vierde is de volgende editie vergeten. Niveaus die niet kunnen worden uitgebreid, dwingen tot een herontwerp zodra een nieuwe categorie wordt toegevoegd, wat te voorkomen is door de familie vanaf het begin te plannen.
